De Amerikaanse luchtmacht zet compacte laserwapensystemen in tegen kleine onbemande luchtvaartuigen in Europa en Afrika

  [Volgens een rapport van de website Unmanned Airspace van 23 juli] De U.S. Air Forces in Europe en Air Forces Africa hebben onlangs de operationele inzet voltooid van een nieuw Counter-Unmanned Aircraft System (C-UAS), dat officieel in dienst is gesteld op meerdere buitenlandse bases. De kernuitrusting bestaat uit het Compact Laser Weapon System (CLWS) en het Advanced Precision Kill Weapon System. Het CLWS maakt gebruik van hoogenergetische stralen om laagvliegende onbemande luchtvaartuigen nauwkeurig uit te schakelen, en kan worden gekoppeld aan luchtverdedigingsnetwerken van bases en handmatige visuele doelidentificatie ondersteunen om verkeerde identificatie van bevriende vliegtuigen of vogels te voorkomen. Het Advanced Precision Kill Weapon System maakt gebruik van lasergeleide 2,75-inch raketten, die in staat zijn om dreigende doelen binnen een bereik van 6 kilometer effectief te onderscheppen en een gecombineerde slagkracht te leveren die soft kill en hard kill combineert. Na detectie van dreigingen activeert het systeem automatisch elektronische jamming, gerichte energie en kinetische onderscheppingsmodules om een gesloten lusrespons mogelijk te maken die het hele proces van detectie tot neutralisatie dekt.
  De Amerikaanse luchtmacht verklaarde dat deze upgrade gebaseerd is op bevindingen uit eerdere beoordelingen van de operationele effectiviteit van de verdediging van belangrijke locaties, en deel uitmaakt van het algehele plan om het luchtverdedigingssysteem uit te breiden en continu te optimaliseren. Het is gericht op het opbouwen van een meer geïntegreerd en aanpasbaar defensiekader voor Amerikaanse troepen gestationeerd in Europa en Afrika. Relevante maatregelen voldoen aan de richtlijnen van het Amerikaanse Ministerie van Defensie en het speciale initiatief van de Amerikaanse luchtmacht om de capaciteiten tegen onbemande luchtvaartuigen te verbeteren. Met volledige inachtneming van praktische factoren van inzet in het buitenland, leggen deze maatregelen de nadruk op afstemming met de wetshandhavingscapaciteit van gastlanden en bilaterale coördinatiemechanismen.